Frustratie over communicatie

U kent dat wel. Soms loop je tegen dingen aan waardoor je wordt verrast, maar niks aan hebt kunnen doen. En dat is tot daar en toe, maar als je dat dan niet terug kunt terugdraaien, wordt de kwestie vervelend.
Zo werd ik begin januari gebeld door geitenhouders die vastlopen met hun elektronische VKI-melding. Wat blijkt nu? Het bedrijf dat deze VKI’s regelt, zet ergens een factuur klaar die je vervolgens digitaal moet ophalen en dan digitaal moet betalen. Pas daarna kun je weer gebruik maken van hun diensten. Ook Elda, die via hun managementprogramma veel VKI’s meldt, weet van niks en loopt vast. Ze zijn hier nog dagelijks veel helpdesk tijd kwijt om deze boodschap te vertellen aan hun klanten.
Eind januari opnieuw telefoon. Een collega zet zijn geiten voor export in quarantaine. Hij vraagt de documenten aan, maar hem wordt dan pas duidelijk dat de spelregels zijn veranderd. Eerst moet het bedrijf als ‘export waardig’ gecertificeerd worden, en dat duurt zeker 8 weken. Of ik weet hoe dat zit, wil deze geitenhouder weten, want het is zogenaamd met de sector gecommuniceerd. Nee, ik weet ook van niks.
Voor de betrokken geitenhouders zijn dit behoorlijk frustrerende verrassingen. Voor mij als LTO bestuurder niet minder. Ik word geacht de sector te vertegenwoordigen en op te komen voor de belangen van de leden. Onderdeel van mijn taak is overleg met instanties over hoe dit soort zaken te organiseren. Wat moet dat moet, maar wat de beste manier is om iets te regelen, daar hebben we als vakgroep best ideeën over. En als de vakgroep in de communicatie van deze afspraken kan helpen, dan zijn we de beroerdste niet. Maar dit soort grappen is ook voor mij en de andere leden van de vakgroep niet bepaald motiverend.
Ik heb de factuur voor de VKI dus niet betaald. Ik doe mijn meldingen weer gewoon op papier.

Jos Tolboom
Voorzitter LTO vakgroep Geitenhouderij

27 februari 2018

BRON:
Jos Tolboom
Naar boven