Ongebonden politiek de toekomst?

De meesten van ons zijn nog opgegroeid met Nederland 1 en 2. Meer smaken waren er niet. Jongeren geloven je niet als er over vertelt; de Netflix-generatie kiest zelf wanneer ze wat willen zien. Je hebt je eigen individuele consumptiepatroon met jouw speellijst. De verandering vindt bijna ongemerkt plaats, maar het bepaalt veel. Neem de politiek. Als deze Nieuwe Oogst in de bus valt, heeft u al gestemd voor het Europees Parlement. In veel andere EU-lidstaten gaat men op 26 mei naar de stembus. Maar in heel Europa zien we de opmars van politiek op maat. Meer partijen en versnippering en vervagende grenzen tussen ideologieën. In Nederland hadden we 16 partijen op het stembiljet. In Verenigd Koninkrijk richtte Nigel Farage de “Brexit Party” op en pakt onmiddellijk de koppositie in de peilingen. Wereldwijd zien we de opkomst van alternativos die het traditionele midden overvleugelen. Trump deed het met één zin: “Make American Great Again”. Een derde van de Amerikanen voelt zich al niet meer gebonden aan een partij. In de Oekraïne kiest men een grappenmaker als president. Macron overvleugelde met zijn “En Marche!” de traditionele politiek. Salvini regeert Italië met zijn Lega.
LTO heeft in samenwerking met partners de afgelopen weken een reeks verkiezingsdebatten georganiseerd in het hele land. We nodigden kandidaten van zeker tien partijen uit. Steeds hadden we vier, vijf, zes of zelfs negen kandidaten in het panel. Want de jaren zijn voorbij dat je met twee partijen meerderheden kon vormen. Ook in Brussel wordt besluitvorming lastiger, met straks grote euro-sceptische fracties. Partijgrenzen vervagen maar nationale grenzen nog zeker niet. Je hebt steeds meer groepen nodig om meerderheden te vinden. Wij ondervinden de gevolgen van deze politiek op maat, want besluiten zijn niet altijd rationeel en gaan nogal eens tegen de belangen van boeren, tuinders en vissers. Wij moeten in het Europese parlement de komende vijf jaar breed proberen samen te werken.
De vraag is ook of we zo nog verder kunnen. De Europese Commissie houdt al openbare raadplegingen. Uw eigen Nieuwe Oogst heeft een lezerspanel al bevraagd over de ‘nexit’. Misschien moeten belangrijke wetsvoorstellen vaker en mogelijk per referendum voorgelegd worden aan de belanghebbenden. In Zwitserland lijkt het te werken. Dan kan ieder steeds weer zijn persoonlijke keuze maken, zonder ideologisch gebonden te zijn.  

28 mei 2019

BRON:
Klaas Johan Osinga
Naar boven